stripinfo.be wordt gratis aangeboden, maar de site in de lucht houden kost wel geld. Daarom vragen wij u vriendelijk uw ad blocker uit te schakelen op deze site. Bedankt voor uw steun.

Recensie

Okko 9 De cyclus van de leegte - Deel 1


Okko, Noburo, Noshin en Tikku zijn nog steeds op de vlucht. Nu reeds 2 jaar lang en dat begint te wegen. Als Okko dan ook nog eens een onschuldig burger doodt, neemt hij de drastische beslissing om op pensioen te gaan in het klooster van de barnstenen manen. Dit brengt een schok teweeg onder z’n kompanen en zorgt ervoor dat ze terugblikken op hun leven met Okko. Op aandringen van Tikku neemt Noshin het woord en vertelt het verhaal van zijn jeugd en dat van de Samoerai. Geen eenvoudige jeugd, voor geen van beiden, zoveel is al snel duidelijk. Er is heel wat te vertellen...

Deze keer gaat de auteur een iets andere toer op. Door middel van lange flash-backs wordt ons duidelijk gemaakt hoe Okko geworden is tot de persoon die we kennen uit de eerdere albums. Op heel wat onbeantwoorde vragen krijgen we een antwoord. Hoe Noshin bijvoorbeeld aan de drank is geraakt; wie die gevreesde zwarte tegenstander van Oko in verschillende albums, eigenlijk is. … Eigenlijk teveel om op te noemen. Hub heeft heel wat geheimen over z’n hoofdpersonages lange tijd voor zich gehouden, maar laat nu dan het doek vallen. Door alle onthullingen zullen velen geneigd zijn om alle voorgaande albums nog eens te herlezen. En dat zal ongetwijfeld niet op dezelfde manier zijn dan de vorige keren. Heel wat zaken zorgen er immers voor dat er met een ander oog zal gekeken worden op uitspraken en beweegredenen van de protagonisten.
Hub doet dus reeds veel onthullingen in dit album, maar er is nog meer dan voldoende nieuwsgierigheid te bevredigen in het tiende en ook laatste album uit de reeks.

Hub had er voor kunnen kiezen om een spin-off te creëren over het jonge leven van zijn karakters, maar hij lost het dus anders op. Geen foute beslissing wat mij betreft. Velen zullen het jammer vinden dat het verhaal ten einde loopt, maar zo hoort het ook! Liever stoppen met een positief gevoel bij een afgerond verhaal dan zelf te beslissen om te stoppen omdat je het verhaal toch niet meer de moeite vindt.

De tekeningen zijn gewoontegetrouw weer van een hoog niveau. Veel detail, sprekende gezichtsuitdrukkingen, wisselende camerastandpunten, gevarieerde invulling van de bladzijden en een evenwichtig kleurgebruik maken dit album tot een aangenaam geheel. Bovendien geven subtiele kleurveranderingen de overgang aan tussen heden en verleden.

Besluit: deze reeks is, ook na 9 albums nog steeds top en ik kijk vol verwachting uit naar het tiende en (voorlopig?) laatste deel uit de reeks.



Dit is een officiële stripinfo.be recensie, geplaatst door een medewerker van ons team. stripinfo.be werkt samen met uitgevers om u deze recencies te brengen.