stripinfo.be wordt gratis aangeboden, maar de site in de lucht houden kost wel geld. Daarom vragen wij u vriendelijk uw ad blocker uit te schakelen op deze site. Bedankt voor uw steun.

Recensie

Kaamelott 7 Tegenaanval op Carmelide


Opgelet: miskijk u niet op de cover en op de tekeningen van deze reeks. Op het eerste zicht ziet dit er een realistisch getekend ridderepos uit over koning Arthur en de ridders van de ronde tafel, maar niets is minder waar! Eigenlijk is dit een komische strip, de reeks heet dan ook Kaamelott en niet Camelot! De scénarist Alexandre Astier is een bekende Franse acteur/schrijver/komiek die zijn succesvolle televisiereeks ook heeft vertaald naar een stripreeks.
Met enige vorm van overdrijving kan je dus stellen dat Kaamelott de Franse versie is van FC
De kampioenen: een stripverhaal dat is ontstaan door het succes van een komische serie, maar die verder is blijven lopen nadat de televisieserie al is gestopt!


Eigenlijk moest dit album al begin januari verschijnen, maar doordat Astier een erg druk bezet man is, was het scénario te laat klaar en werd de release van het album uitgesteld. Gelukkig kwam van uitstel geen afstel en met enige vertraging konden we ons toch weer amuseren in het universum van Arthur en de ridders van de ronde tafel.

Koning Arthur is samen met zijn vrouw Guenièvre op bezoek bij zijn schoonvader Leodagan in Carmelide. Helaas is de relaties tussen schoonvader en schoonzoon om het op zijn zachtst te zeggen niet echt goed. De spanningen tussen beide heren zijn dan ook te snijden, zeker als Carmelide bedreigd wordt door een vloot barbaren. Die barbaren kunnen Guenièvre ontvoeren wat voor een verdere tweespalt zorgt tussen koning Arthur en Leodagan over hoe ze verder moeten reageren. Mogen de ridders van de ronde tafel tussenbeide komen? Hoe met er gestemd worden en wat is nu juist de echte definitie van een belegering? Kortom er moet veel gediscussieerd worden, daarnaast wordt er soms overhaast gereageerd omdat iedereen bevelen wel anders interpreteert. De meeste hoofdfiguren zijn nogal kortzichtig ja zelfs redelijk dom, maar blijven wel volhardend streven naar hun doelen. Eigenlijk kan je de situaties zo overzetten naar ons politiek bestel waar er ook veel nodeloze discussie zijn over futiliteiten terwijl er over belangrijke zaken nauwelijks een debat ontstaat en er kortzichtig wordt opgetreden. In tegenstelling tot de cover wordt er ook in dit deel dus weer veel gepraat, maar dit staat de nodige humor niet in de weg. Die vindt je zowel in situaties, verkeerde interpretaties, taalhumor en originele vondsten, want hoe kan je postduiven nu uit elkaar houden om te weten welke duif voor welke bestemming is getraind? Juist ja, je schildert iedere duif in een eigen kleur! Als minister van defensie had Leodagan ook ruime budgetten ter beschikking om wapens aan te kopen, zelf al weet hij niet welke wapens nuttig zijn in welke situatie. Rijdende torens zouden wel eens nuttig kunnen zijn bij een belegering natuurlijk, maar wel alleen als je aan de goede kant van de muur zit natuurlijk!

Misschien hebben we wel langer dan gepland moeten wachten op dit deel, maar het was het meer dan waard, want ook na zeven delen verliest deze reeks nog niets van zijn glans. Ik vond het zelfs een van de betere delen uit de reeks!



Dit is een officiële stripinfo.be recensie, geplaatst door een medewerker van ons team. stripinfo.be werkt samen met uitgevers om u deze recencies te brengen.